Αυτό το καταραμένο Euro του 2004 πρέπει να είμαι ο μόνος που το είδε μισό. Με αφορμή το τιτίβισμα του sombrerogr
θυμήθηκα τις ηρωικές εποχές. Έχω πάρει την πρώτη 48ωρη άδεια από τη μονάδα στην οποία είχα μεταταχθεί από το Κέντρο και γυρίζω 10’30 μμ κατευθείαν στο θάλαμο. Αλλά με περιμένει μια έκπληξη: αντί να πάμε για ύπνο και να βρίζουμε που δεν καταφέραμε να δούμε τη μοναδική φορά που το ελληνικό ποδόσφαιρο βρέθηκε στην κορυφή της Ευρώπης, ο κατά τα άλλα αχώνευτος Επόπτης εκείνης της νύχτας είχε επιτρέψει στο Τάγμα να παρακολουθήσει στο ΚΨΜ τον αγώνα. Σα σήμερα. Επτά χρόνια πριν.
Time really flies
