Επιπτώσεις κινητών και συναφή παραφιλολογία

Πρόκειται για το θέμα των ημερών για μένα. Τρίτωσε σήμερα το κακό με ένα δημοσίευμα στην οικονομική ιστοσελίδα ενημέρωσης capital.gr, σχετικό με μια νέα
πανευρωπαϊκή έρευνα που ξεκινά για μακρύ χρονικό διάστημα, με στόχο να
παρακολουθήσει και να καταγράψει τις παρενέργειες των κινητών τηλεφώνων
στην ανθρώπινη υγεία σε βάθος 25ετίας και να συσχετίσει (αν φυσικά
υπάρχει συσχέτιση) τη χρήση τους με την εμφάνιση καρκίνου, νόσου Αλτζχάιμερ κοκ.

Για τις νευρολογικές νόσους δεν μπορώ να πω τίποτε, διότι δε γνωρίζω τις
αίτιες εμφάνισής τους. Όμως για τους καρκίνους, το οποίο είναι και θέμα
το οποίο ενδιαφέρει τον περισσότερο κόσμο, ένα είναι το σίγουρο κι επιτρέψτε
μου να τοποθετηθώ επιστημονικά. Οι καρκινογενέσεις οφείλονται σε κύτταρα
τα οποία αποτελούν απογόνους μεταλλαγμένων κυττάρων, λόγω αλλοίωσης του
γενετικού τους υλικού, του DNA. Η εμφάνισή τους, τουλάχιστον σε ό,τι
αφορά τις ακτινοβολίες άρα και την πιθανή επίπτωση των κινητών,
συμβαίνει όταν ακτινοβολία συγκεκριμένου εύρους συχνοτήτων προσπίπτει
στο μακρομόριο του DNA, σπάει χημικούς δεσμούς με συνέπεια την αλλοίωση
της αλυσίδας, η οποία αντιγράφεται λανθασμένα και οδηγεί στη
μετάλλαξη. Θα παρακάμψω το πώς καταφέρνει ένα μεταλλαγμένο κύτταρο να
επιβιώσει μέσα από τους μηχανισμούς ελέγχου και άμυνας του οργανισμού
και να καταστεί τελικά καρκινικό, διότι δεν αφορά το παρόν δημοσίευμα.

Θα μείνω όμως στις απαιτήσεις των φυσικών χαρακτηριστικών που πρέπει να
έχει η ακτινοβολία (του πομπού του κινητού τηλεφώνου εν προκειμένω) ώστε
να υπάρχει πεπερασμένη πιθανότητα να απορροφηθεί από το μακρομόριο, να
διασπάσει τους χημικούς δεσμούς και να προχωρήσει σε αλλοίωση του
κυττάρου. Οι χημικοί δεσμοί σε όλα τα οργανικά μόρια είναι της τάξης των
10^-10 m. Για να μπορέσει οποιαδήποτε ακτινοβολία να σπάσει το
δεσμό πρέπει κατ’αρχή να έχει μήκος κύματος της ίδιας τάξης μεγέθους,
ώστε να υπάρχει η πεπερασμένη πιθανότητα που ανέφερα παραπάνω. Αν τώρα
θεωρήσουμε ως τυπικό μήκος κύματος της ακτινοβολίας των κινητών ένα
σχετικά ευρύ πεδίο στην περιοχή των μικροκυμάτων, μια τυπική τιμή για το
μήκος κύματος των κινητών μπορεί να θεωρηθεί το 1 cm ή αλλιώς
10^-2 m. Η πιθανότητα σύμφωνα με την κβαντομηχανική να
απορροφηθεί η συγκεκριμένη ακτινονολία είναι απευθείας ανάλογη του παράγοντα e^-8,
δηλ. του e^-0.00000001. Ουσιαστικά είναι 0. Και ουσιαστικά αυτό θα ήταν
το αποτέλεσμα που θα περιμέναμε για οποιαδήποτε περίπτωση με κύματα τόσο διαφορετικών συχνοτήτων.

Η παραφιλολογία λοιπόν που αναπτύσσεται σχετικά με τη σύνδεση καρκίνων
και κινητών είναι κατά τη γνώμη μου ανυπόστατη. Παρόμοια επιχειρήματα
έχω για την περίπτωση των ασύρματων δικτύων WiFi στο σπίτι μας. Το μήκος
κύματος στην περίπτωση αυτή είναι διαφορετικό από αυτό των μικροκυμάτων,
αλλά πάλι πολλές τάξεις μεγέθους μεγαλύτερο από τις διαστάσεις του DNA.

Αν τώρα κάποιος έχει απορίες για την ισχύ που πιθανώς μπορεί να
προκαλέσει αύξηση της θερμότητας, να πω ότι (1) το κινητό δεν είναι
φούρνος μικροκυμάτων ο οποίος ουσιαστικά είναι ένα κουτί με καθρέπτες
μικροκυμάτων ολόγυρα με στόχο την παγίδευση της ακτινοβολίας σε
περιορισμένο χώρο και που στόχο έχει την αύξηση των ενδομοριακών
ταλαντώσεων, των φωνονίων, και άρα της θερμοκρασίας του φαγητού και (2)
ο ανθρώπινος εγκέφαλος έχει ειδικό σύστημα ψύξης που επιτρέπει τη
διατήρηση του περίφημου 36.6 βαθμών Κελσίου πάντοτε, εκτός φυσικά από τις
περιπτώσεις ηλίασης, οπότε μένουμε από…αντιψυκτικό.

Η παρατήρηση ότι κάποιος ζαλίζεται από το κινητό κατά τη γνώμη μου
οφείλεται στην υπερφόρτωση του εγκεφάλου με 2 λειτουργίες ταυτόχρονα: να
επικοινωνήσει με το συνομιλητή του και να κάνει ό,τι άλλο κάνει την ώρα
της συνομιλίας (να οδηγεί, να περπατάει, να γράφει, να μαγειρεύει, να,
να να….) αν και αυτό ελέγχεται γιατί εμπίπτει και λίγο στην κατηγορία συμπτωμάτων placebo.
Υψηλότερη επικινδυνότητα εμφανίζεται από την κατά κόρον
λανθασμένη χρήση του κινητού, ιδιαίτερα κατά την οδήγηση, παρά από την
ακτινοβολία. Γι’αυτό ας πάρουμε κάνα bluetooth καλύτερα, παρά να το παίζουμε pyles.tv και να ψάχνουμε φαντάσματα εκεί που δεν πρόκειται ΠΟΤΕ να υπάρξουν.