Ξαγρύπνια

Η ξαγρύπνια της ψυχής είναι πολύ μεγάλο πράγμα. Αλλά αυτή τη δύσκολη ώρα που μένω άγρυπνος για να κυνηγήσω αυτά τα αναθεματισμένα τα Νικέλια, αυτό που μου χρειάζεται είναι λίγη δύναμη ακόμη για μερικές ώρες. Μετά θα τα κλείσω τα μάτια μου να κοιμηθώ. Κι όποιον πάρει ο χάρος (το ροχαλητό δηλ..) στο αεροπλάνο της επιστροφής…

Ξαναδιαβάζω τι έγραψα και το μόνο που έχω να πω είναι ότι ΟΝΤΩΣ γράφω ό,τι να’ναι…
Τέτοια ώρα, τέτοια λόγια

Συμπαράσταση στο gurforum.org

Ενδιαφέρουσα εξέλιξη σε ένα θέμα που δόθηκε ιδιαίτερη προσοχή κατόπιν διαφόρων καταγγελιών διαδικτυακά στο gurforum.org, αλλά που τώρα φαίνεται να μεταφέρεται σε δικαστική διαμάχη. Το επίμαχο σχόλιο και τα σχετικά επακόλουθα της συζήτησης μπορεί κανείς να τα διαβάσει εδώ: [παραπομπή]

Το αποτέλεσμα της διαμάχης αναμένεται να έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον και θα καθορίσει σε μεγάλο βαθμό και την προσπάθεια φίμωσης των ιστολογίων. Ανεξάρτητα από το αν ο κος Νεγκάκης που φέρεται ως ο θιγμένος από τα σχόλια του κου Λαζαρίδη, διαχειριστή του gurforum.org δικαιωθεί τελικά στη δικαστική διαμάχη, εκτιμώ ότι η διένεξη αποτελεί κομβικό σημείο στην προσπάθεια διαφάνειας στα ελληνικά πανεπιστήμια, η οποία δε φαίνεται να προχωρά με ικανοποιητικούς -τουλάχιστον!-
ρυθμούς. Θεωρούσα κι εξακολουθώ να το πιστεύω ότι τέτοιες κινήσεις (ως ακτιβιστές αναφέρονται οι εμπνευστές τους από τα διάφορα μέσα) είναι απαραίτητες και καθοριστικές στη διαμόρφωση μιας “ακαδημαϊκής” συνείδησης, αλλά και ελέγχου από την ίδια την κοινότητα. Ανεξάρτητα από τη σαβούρα των σχολίων που συσσωρεύεται μερικές φορές στα διάφορα σχόλια, η πρόθεση να “εκπαιδευτεί” η σύγχρονη ακαδημαϊκή κοινότητα σε σύγχρονα ρεύματα έρευνας και παιδείας μέσα από ξεκάθαρο διάλογο και αυτοέλεγχο είναι άξια επαίνου. Πρέπει να στηριχθεί από μας τους ίδιους με κάθε τρόπο.

Πιστεύω ότι αν υπάρξει ανάγκη υποστήριξης της ελευθερίας του λόγου η βιόσφαιρα (εμείς στη βιόσφαιρα θα έλεγα καλύτερα) θα είμαστε κοντά σε όποιον το έχει ανάγκη. Ελπίζω κι εσείς

Μου χρειάζεται ένα ταξίδι αναψυχής

Μόνο με το κορίτσι μου και μόνο μακριά από αυτήν την κωλοχώρα.

Έχω καιρό να γράψω, αλλά διαθέτω συσσωρευμένη οργή και τεράστια έλλειψη αποθεμάτων υπομονής για τις διάφορες διαδικασίες, τα νομικά πλαίσια, τις άδικες διατάξεις και την υπερβολική γραφειοκρατία που ταλανίζει τα πάντα στο δημόσιο βίο.

Για να μην αναφερθώ σε πρόσωπα και καταστάσεις που δε σας αφορούν σας ξαναλέω: χρειάζομαι διακοπές!

Ανάσταση φθινοπωριάτικα;

Και δες πώς τα φέρνει η ζωή..! Ο φίλος μου ο Ατανάς (όχι αυτός από τη Σόφια, από την Αρναία Χαλκιδικής) τα κατάφερε! Μετά ιδιαίτερων κόπων και βασανιστηρίων από διάφορους τυχάρπαστους, αλλά τα κατάφερε. Απέδειξε ότι με υπομονή και επιμονή τα πάντα μπορεί να καταφέρει κανείς.

Εγώ του εύχομαι ολόψυχα συγχαρητήρια (γιατί το αξίζει!) και καλή μετοίκηση στη Νύμφη του Βορρά.

Του Κυρίου δεηθώμεν

Κατατίθεται με ελπίδα ψυχικής αναπτέρωσης κατευθείαν από το νότιο ημισφαίριο. Με τις υγείες σας!

παραπομπή

Ρόδα είναι και γυρίζει

Έχει πλάκα τελικά η ελληνική πολιτική σκηνή.

Ο “την Κυριακή όλοι στις κάλτσες” που είχε πάρει το οικτρό 25% εσωκομματικά μετά την πρώτη του αναμέτρηση με τον “ανιψιό” όχι μόνο κατάφερε να το ανατρέψει και να βγάλει εκτός τον εσωκομματικό αντίπαλό του, αλλά και να κερδίσει κατά κράτος τις πρόσφατες εκλογές.

Από την άλλη ο “ανιψιός” κατάφερε (όχι απαραίτητα ο ίδιος, αλλά κυρίως το επιτελείο) να καταποντίσει μια ιστορική παράταξη και να τη βυθίσει σε μια κρίση από την οποία δύσκολα θα καταφέρει να βγει με αξιώσεις ηγεσίας.

Το ΚΚΕ μέσα στη στείρα πολτική του, σταθερό και πάντα με σταθερή πολιτική. Αν μη τι άλλο, η παράταξη που μπορείς να εμπιστευτείς για τη διαχρονικότητα των απόψεών της. Τι είχε Γιάννη μ’, τι είχα πάντα. Αν υπάρξει αλλαγή αρχηγού, νομίζω ότι θα είναι φυσιολογική, αποκλειστικά και μόνο λόγω κόπωσης.

Ο αμετανότητα δεξιός λαός που γύρισε το κεφάλι στον “ανιψιό” προσέτρεξε στο ΛΑΟΣ με την ελπίδα παλινόρθωσης του εθνικοπατριωτικού φρονήματος. Ο μόνος που ΔΕΝ πήγε ήταν ο Ζορρό.

Ο “πίσω απ’τις λέξεις” κατάφερε να εκλέξει σχεδόν τους ίδιους βουλευτές και να εκπροσωπήσει μια μερίδα του πληθυσμού που διακατέχεται από αποκυβερνητικά σύνδρομα και σύνδρομα πολιτικής αστάθειας. Εκεί που ήταν να διαλυθεί ο συνασπισμός στα εξ ων αρχικά συνετέθη, βρέθηκε να παίζει και ρόλο αντιπολίτευσης. Ήταν το εντυπωσιακό σημείο της εκλογικής διαμάχης που μόλις τελείωσε για μένα.

Όσο για τους Οικολόγους, τους προτείνανε υπουργείο και δεν το δεχτήκανε. Μια ευκαιρία είχαν και μάλλον δε βλέπω να την ξαναέχουν. Το ποσοστό που έλαβαν, μάλλον αντικατοπτρίζει την πραγματική τους δύναμη, αλλά σε μια τελείως αντι-οικολογική Ελλάδα δύσκολα θα πάρουν ποτέ κάτι παραπάνω. Κι ας έχουν νέους ανθρώπους με όρεξη για δουλειά και αναγέννηση. Τολμώ να προβλέψω ότι η εκλογή αντιπροσώπων τους στην (ευρω)βουλή θα αποτελεί στατιστικό σφάλμα της αποχής από τις εκλογές.

Εν μέσω προβλημάτων το μόνο που παρατηρώ είναι ότι ο λαός έχει αρχίσει να σκέφτεται λίγο και το γενικότερο όφελος. Διαπιστώνει ότι υπάρχουν προβλήματα και δεν ψάχνει να βρει κομματικά στεγανά στην ψήφο του. Αν κάτι κρατάω από την εκλογική αναμέτρηση είναι αυτό. Κι ελπίζω το μήνυμα να είναι κατανοητό στους τωρινούς ενοικιαστές του Μαξίμου. Αν αποτύχει και αυτό το σχήμα, τότε μάλλον θα βαδίσουμε προς βαθιά κρίση του πολιτικού μας συστήματος

Τώρα ησύχασα…

Αυτό μάλιστα. Είναι νέο. Οι γνωστοί φίλοι του χώρου να ετοιμάζονται για εφαρμογή της τεχνικής μπας και βγάλουμε καμιά άκρη.

Η παραπομπή του θέματος είναι εδώ

Η νέα Ολυμπιακή…

Ποια νέα και παλιά… Πετώντας πρόσφατα για Γερμανία με συναδέλφους βρεθήκαμε στην περίεργη θέση να επιβιβαζόμαστε σε αεροπλάνο της  Sky Wings, η οποία διαθέτει στην Ολυμπιακή (νέα ή παλιά δεν έχει σημασία) τον νεοσύστατο στόλο της, ο οποίος αποτελείται από τα αποσυρμένα αεροσκάφη της Alitalia, κάτι κονσερβοκούτια MD-80, απομεινάρια μιας διαφορετικής τεχνολικής περιόδους και φυσικά άνεσης, αξιοπιστίας και ασφάλειας.

Το ηθικής τάξεως πρόβλημα που αντιμετωπίσαμε ήταν αν θα έπρεπε να αφήσουμε την Ολυμπιακή να μας κοροϊδεύει. Κανείς δεν ενημέρωσε για την “αλλαγή της τελευταίας στιγμής” στα εκδοτήρια του ΕλΒεν και κανείς φυσικά δεν ανέφερε ότι αν πετάς απευθείας με την Sky Wings γλιτώνεις κοντά 250 ευρώ, μιας και τόση ήταν η διαφορά στην τιμή των εισητηρίων μεταξύ των δύο εταιρειών, που όμως χρησιμοποιούσαν το ίδιο αεροπλάνο.

Κατεβήκαμε από το αεροπλάνο, αρνηθήκαμε να πετάξουμε καμιά 10αριά άτομα, μεταξύ των οποίων οι μισοί Γερμανοί τουρίστες που επέστρεφαν από τις διακοπές τους και οι οποίοι, όπως αποδείχτηκε, στην πορεία ταλαιπωρήθηκαν αφάνταστα για να φτάσουν στους προορισμούς τους. Αν δεν ήταν παρ’ολ’αυτά οι συγκεκριμένοι  Γερμανοί πολίτες, ούτε αυτοί, ούτε εμείς θα κατορθώναμε να αλλάξουμε την πτήση μας ή να πάρουμε πίσω τα λεφτά μας. Μέσα στο κομφούζιο που δημιουργήθηκε, λαμπρότερος όλων ήταν ο προϊστάμενος σε βάρδια της Ολυμπιακής, ο οποίος είμαι σίγουρος ότι θα συνεχίσει να έχει το ύφος gamaua φωστήρα και στη “Νέα” Ολυμπιακή από αύριο-μεθαύριο.

Απαράδεκτη στάση για έναν αερομεταφορέα που δεν έχει τη δυνατότητα, αλλά κυρίως έχει μια φοβερή δυσκαμψία να εξυπηρετήσει το επιβατικό κοινό που τον στηρίζει πολλά χρόνια τώρα, στο όνομα της πίστης ύπαρξης ενός “εθνικού αερομεταφορέα. Κάτι το οποίο καταλαβαίνουμε όλοι αν βάλουμε όλα τα στοιχεία κάτω ότι έχει παρέλθει ανεπιστρέπτως.

Προσωπικά, δεν είμαι αισιόδοξος ότι ο Βγενόπουλος που την πήρε για ένα κομμάτι ψωμί θα κάνει κάτι σπουδαίο για αυτήν. Ούτε θα αναμορφωθεί ούτε θα γίνει νέα. Και από δω και στο εξής δεν πρόκειται να λυπηθώ τα 100 ευρώ παραπάνω για να πετάξω με κάτι που θα μου εγγυηθεί την ασφάλειά μου, αλλα κυρίως θα μου παράσχει τις υπηρεσίες και την άνεση που επιζητώ στα ταξίδι μου.

ΥΓ στη διάθεση του ενδιαφερόμενο υπάρχουν οπτικές και ηχητικές μαρτυρίες από όλη την περιπέτεια.

ΥΓ-2 Δε θα πάμε ποτέ μπροστά στη χώρα όταν άνθρωποι που ξέρουν ότι τους κοροϊδεύουν υποστηρίζουν αυτόν που τους κοροϊδεύει. Ελεεινοί…

Πίσω στο θόρυβο

Δεν είχα πάει ποτέ στη Γερμανία. Δεν περπάτησα στους δρόμους της, δεν ανέβηκα στα τραίνα της, δεν τριγύρισα στις πλατείες της. Αλλά με την ευκαιρία μιας επαγγελματικής επίσκεψης για μερικές μέρες πραγματικά εντυπωσιάστηκα από την απλότητα (και το τονίζω αυτό) της ζωής.

Χάρηκα τον περίπατο σε μια κατάμεστη από κόσμο πλατεία, όπου άνθρωποι όλων των τάξεων απολάμβαναν τον περίπατο και τον καφέ τους. Όπου δε χρειαζόταν να βρεις τρόπο να αποφύγεις το καυσαέριο από κάποια χαλασμένη εξάτμιση ή να προσέξεις μη σε πατήσει κάνα διερχόμενο, θορυβώδες μηχανάκι κάποιου κάγκουρα. Εντυπωσιάστηκα ιδιαίτερα από την πλήρη ανυπαρξία αυτοκινήτων στο κέντρο της πόλης, παρά το ό,τι το βασικό εργοστάσιο της Mercedes-Benz βρίσκεται ακριβώς δίπλα. Ακόμη πιο εντυπωσιακή η τεράστια χρήση ποδηλάτου από την αδρά πλειοψηφία του πληθυσμού κάθε ηλικίας. Είδα πολλά ζευγάρια 60+ να απολαμβάνουν μια βόλτα με το ποδήλατο με έναν καιρό που δεν ήταν και ο πιο ηλιόλουστος. Ήρεμα και χαρούμενα, με κόκκινα υγιή μάγουλα. Κι ας τρώνε wurst με το κιλό…

Σήμερα διαβάζω για την παγκόσμια ημέρα χωρίς αυτοκίνητο και με πιάνει μια πικρία. Όπως συμβαίνει πάντα όταν γυρίζω από μια πολιτισμένη χώρα. Η ανάπτυξη ας πάει στο καλό. Τα απλά πράγματα που κάνουν το μέσο Γερμανό να αισθάνεται ασφαλής και άνετος στη δουλειά του, στο σπίτι του και γενικότερα στη ζωή του, μπορούμε να τα κάνουμε εύκολα κι εμείς. Θέλουμε ή απλά μας συμφέρει να ασχολούμαστε με τις τηλεμαχίες;

Μη στέλνετε αιτήσεις σε θέσεις ΔΕΠ, κάνει κακό στο περιβάλλον!

Μία από τις καλύτερες καταγγελίες του παραλογισμού που επικρατεί στη διαδικασία υποβολής αιτήσεων σε θέσεις ΔΕΠ. Φοβερό στυλ και ξεκάθαρη πραγματικότητα

http://www.nature.com/nature/journal/v461/n7261/full/461167a.html